ΝΟΜΟΣ ΟΙ ΛΑΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ…

Με φόντο το πανελλαδικό μπλοκάρισμα των εκλογών για τα συμβούλια διοίκησης από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Αθήνα και την Κρήτη από φοιτητές και εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο, το Υπουργείο Παιδείας και τα αστικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για ισχνές  μειοψηφίες που κάνοντας χρήση βίας και αντιδημοκρατικών μεθόδων δεν επιτρέπουν την απρόσκοπτη εφαρμογή του νόμου  Διαμαντοπούλου. Αποκρύπτουν πως αν και ο νόμος 4009 ψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του κοινοβουλίου συνάντησε απέναντί του ένα μαχητικό φοιτητικό κίνημα ,που έβαλε εξ αρχής αναχώματα στην εφαρμογή του. Ταυτόχρονα το υπουργείο απειλεί με διακοπή της χρηματοδότησης ακόμα και με τη μη αναγνώριση των πτυχίων που παρέχουν, σχολές και τμήματα που δεν εφαρμόζουν το νόμο. Όσο για την ομαλότητα εντός του πανεπιστήμιου, που παραδοσιακά την εγγυούνταν οι καθεστωτικές παρατάξεις, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, προνομιακοί σύμμαχοι της εκάστοτε κυβέρνησης στις αντεκπεδευτικές μεταρρυθμίσεις, τώρα που αυτές αδυνατούν να παίξουν ικανοποιητικά το ρόλο τους, έχουν πιάσει δουλειά τα ΜΑΤ και οι εισαγγελείς.

Δεν δεχόμαστε μαθήματα δημοκρατίας από μια διορισμένη κυβέρνηση που βυθίζει το λαό στην πείνα και τη φτώχεια ψηφίζοντας τα μνημόνια μέσα στη Βουλή και σκορπώντας την τρομοκρατία των ΜΑΤ στους χιλιάδες εργαζόμενους που αγωνίζονται για την ανατροπή της. Γι’ αυτούς δημοκρατία είναι η δημοκρατία των αγορών και νομός οι ανάγκες του κεφαλαίου.Η μαζική φτωχοποίηση του κόσμου της εργασίας, η χυδαία προπαγάνδα-τρομοκράτηση υπέρ αυτής της πολιτικής και η βίαιη καταστολή όσων συνεχίζουν να αγωνίζονται.Η κυβέρνηση μιλάει για μειοψηφίες εντός των σχολών που λόγω ιδιοτελών συμφερόντων εχθρεύονται το νόμο. Η αλήθεια είναι ότι κάνεις (ακόμα και καθεστωτικές παρατάξεις, διάφοροι πρόθυμοι πρυτάνεις) δεν μπορεί να αναστρέψει το κλίμα απονομιμοποίησης του νόμου Διαμαντοπούλου έτσι όπως αυτό διαμορφώθηκε μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών και τις κινητοποιήσεις τους το Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη. Είναι προφανές πως το σύνολο των συλλόγων φοιτητών, καθηγητών και εργαζομένων που στρέφονται ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου  αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία εντός του ελληνικού πανεπιστήμιου. Για εμάς μειοψηφία είναι το στρατόπεδο της λυκοσυμμαχίας κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου και οι ελάχιστοι πλέον υποστηρικτές τους, οι δυνάμεις καταστολής και τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ.

Οι απειλές του υπουργείου για διακοπή της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων θα πέσουν στο κενό. Είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ πως πυρήνας της πολιτικής τους και στόχος τους  είναι να οδηγηθούν τα ΑΕΙ και ΤΕΙ στον οικονομικό αφανισμό με τους μειωμένους προϋπολογισμούς, την εγκατάλειψη της φοιτητικής μέριμνας, τα κενά σε προσωπικό , τις απολύσεις και τελικά σε ανεύρεση πόρων από ιδιώτες κάτι που θα σημάνει και την ολοκληρωτική παράδοση του πανεπιστήμιου στα συμφέροντα της αγοράς. Συμφέροντα  που προφανώς είναι αντίθετα στα συμφέροντα των φοιτητών για  δωρεάν σπουδές  που θα εξασφαλίζουν εργασιακά-επαγγελματικά δικαιώματα,  στα συμφέροντα των εργαζόμενων στο πανεπιστήμιο για αξιοπρεπή δουλεία και το συμφέρον του λαού για ένα πανεπιστήμιο  στραμμένο στις ανάγκες του και όχι στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Όσα δε φτάνουν οι εκβιασμοί του υπουργείου προσπαθούν να τα καταφέρουν με τη βία των ΜΑΤ μέσα στα ιδρύματα (προσαγωγές φοιτητών μέσα από το ΤΕΙ Λαμίας) αλλά και τις διώξεις του εισαγγελέα εναντίον αγωνιζόμενων φοιτητών, εργαζομένων και καθηγητών (ΑΠΘ). Θέλουν να δικάσουν όσους αντιστέκονται στην εφαρμογή του νέου νόμου. Εμείς τους δηλώνουμε ξεκάθαρα. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, για τα σύγχρονα δικαιώματα μας σε εργασία και δημοκρατία. Κατηγορούν τους αγωνιστές για βία και παρανομία. Θα συνεχίσουμε να είμαστε παράνομοι στον κοινωνικό μεσαίωνα που ετοιμάζετε και θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα για να τον ανατρέψουμε.

           Να γνωρίζει καλά λοιπόν η κυβέρνηση και η Διαμαντοπούλου πως το φοιτητικό κίνημα μέσα από τη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων και σε συμπόρευση και συντονισμό με τα υπόλοιπα αγωνιζόμενα κομμάτια στο πανεπιστήμιο θα ανατρέψει τα σχέδια της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ για την εκπαίδευση! Θα είμαστε εκεί σε κάθε μάχη, μικρή η μεγάλη, από τις εκλογές για τα Συμβούλια Διοίκησης ως τις μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις του έρχονται για να ανατραπεί η συγκυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και μαζί και όλη η βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει.

ΑΣ ΤΟΝ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ!

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε Α.Ε.Ι.-Τ.Ε.Ι.

ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ Σ.Φ.Ο.Α

ΚΑΠΟΙΑ -ΑΝΑΓΚΑΙΑ- ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Σ.Φ.Ο.Α

            Εδώ και αρκετό καιρό έχει ανοίξει μια κουβέντα τόσο στα αμφιθέατρα των Γενικών Συνελεύσεων αλλά και στις διάφορες κουβέντες στους διαδρόμους της σχολής που αφορά το φοιτητικό σύλλογο. Βασικά ερωτήματα είναι ποιά η δυναμική του Συλλόγου, γιατί να υπάρχει φοιτητικός συνδικαλισμός και  ποιόν ρόλο τελικά διαδραματίζουν οι φοιτητικές παρατάξεις.

                Στην κοινωνία της κρίσης και του σκληρού ανταγωνισμού – ατομισμού, αυτό που αμφισβητείται περισσότερο είναι ο συλλογικός δρόμος για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας. Από την άλλη τη φετινή χρονιά ο Σ.Φ.Ο.Α μαζί με άλλους φοιτητικούς συλλόγους, έχοντας κάνει πάνω από ένα μήνα κινητοποιήσεις και καταλήψεις ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου, έχουν καταφέρει να μπλοκάρουν την εφαρμογή του σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Σε ότι αφορά στην σχολή μας μέσω των αποφάσεων του Σ.Φ.Ο.Α κατοχυρώσαμε να δώσουμε και τις δυο εξεταστικές κανονικά παρά την προσπάθεια των καθηγητών να ακυρώσουν την επαναληπτική και να συρρικνώσουν τη χειμερινή -στην επιτροπή προπτυχιακών σπουδών προτάθηκε εξεταστική 9(!) ημερών.

                Σε αυτήν την αντιφατική κατάσταση εμείς επιμένουμε στον συλλογικό δρόμο και απαντάμε στα πιο πάνω ερωτήματα από την πείρα του φοιτητικού κινήματος, από τους αγώνες των φοιτητών για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για δουλειά με δικαιώματα.

Φοιτητικός Σύλλογος και φοιτητικός συνδικαλισμός:

                Ιστορικά η ύπαρξη φοιτητικών συλλόγων προέκυψε αυθόρμητα πριν ακόμα από την εξέγερση του '73 από την ανάγκη που γεννήθηκε στους φοιτητές των σχολών να συζητήσουν και να διατυπώσουν αποφάσεις για κάθε ζήτημα που ανακύπτει είτε της σχολής είτε ευρύτερο. Η ύπαρξη των φοιτητικών συλλόγων, ο προβληματισμός των φοιτητών που είχε και πεδίο να εκφραστεί, κάτι που οδήγησε σε μαχητικούς αγώνες είναι η βασική αιτία που στην Ελλάδα η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση είναι κατοχυρωμένη συνταγματικά  (κάτι βέβαια που είναι διαρκώς υπό διακύβευμα), ενώ στις ευρωπαϊκές χώρες που ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι ξένη λέξη όχι μόνο υπάρχουν δίδακτρα αλλά οι φοιτητές δεν μπορούν καν να διατυπώσουν ενιαία το αίτημα για δωρεάν σπουδές.

                Για μας λοιπόν η προσπάθεια οι φοιτητικοί σύλλογοι να μετατραπούν σε λέξεις χωρίς νόημα εξυπηρετεί μόνο αυτούς που θέλουν τη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου.  Οι σύλλογοι είναι δομές με όργανα (Γενικές συνελεύσεις – το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων, Διοικητικά Συμβούλια, Συνελεύσεις ετών, φοιτητικές εκλογές). Είναι χρέος του κάθε φοιτητή ως μέλος του Συλλόγου να τονώνει τις Γενικές Συνελεύσεις, την συζήτηση και των προβληματισμό για όλα τα θέματα που μας απασχολούν, και να παίρνουμε αποφάσεις που θα αναγνωρίζονται από όλους (φοιτητές, καθηγητές, υπουργείο).

                Ο όρος συνδικαλισμός τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να ταυτιστεί με κάτι αρνητικό και κάτι αναχρονιστικό. Τόσο απ' τα ΜΜΕ (για κόμματα που κάνουν “του κεφαλιού τους” μέσα στα Πανεπιστήμια), όσο και απ' τους καθηγητές (για “μειοψηφίες” που δρουν “φασιστικά”) κτλ. Εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε το Πανεπιστήμιο ως στείρο εκπαιδευτήριο αλλά ως χώρο ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού. Ως εκ τούτου ο φοιτητικός συνδικαλισμός για εμάς είναι ο προβληματισμός και η συζήτηση με τους συναδέλφους μας, η ανάγκη  να γίνει η πολιτική κτήμα του καθενός και όχι να αναθέτουμε την μοίρα μας σε άλλους, είναι οι αγώνες για να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας, από την εξεταστική, τα συγγράμματα και τη σίτιση μέχρι το εργασιακό μας μέλλον και τη δυνατότητά μας να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Γι'αυτόν ακριβώς το λόγο,  ο συνδικαλισμός δεν είναι κάτι που αφορά ορισμένους “πεφωτισμένους” αλλά το σύνολο των φοιτητών.

Ρόλος παρατάξεων εντός του πανεπιστημίου

               

                Οι διαφορετικές παρατάξεις, πέρα από την προσπάθεια των καθεστωτικών κομμάτων να “ελέγξουν” το φοιτητικό κίνημα και να αναπαράγουν κομματικούς μηχανισμούς (ΔΑΠ – ΠΑΣΠ), υπάρχουν κυρίαρχα γιατί συγκροτούν διαφορετικές απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα. Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ υπάρχουν να συγκρατούν το μοντέλο δικομματισμού που μας έφερε ως εδώ και να προωθούν τον ατομικό δρόμο ως λύση για τα προβλήματά μας – άρα τίποτα άλλο πέρα από πάρτυ, σημειώσεις, καφέδες κτλ. Απέναντι σε αυτό μια δημιουργία “ενιαίου” ψηφοδελτίου, το κατέβασμα στις εκλογές δήθεν “αχρωμάτιστων” και ανεξάρτητων ονομάτων κτλ το μόνο που θα έκανε είναι να μεγεθύνει την τάση που προωθείται προς τον ατομικό δρόμο και θα υπονόμευε τη διαδικασία της πολιτικής διαπάλης εντός του συλλόγου, κάτι που τον κάνει πιο δυνατό απέναντι στο υπουργείο και τους καθηγητές-πέρα του ότι και να καταργούσαμε τις παρατάξεις είναι μαθηματικά βέβαιο ότι αυτές θα ξαναεμφανιζόντουσαν μετά από λίγο καιρό. Ένα σχήμα ή μια συλλογικότητα είναι πραγματικά ανεξάρτητη  όταν είναι σε θέση να αμφισβητήσει την κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία.

                Στην εποχή που ο λαός χτυπιέται με τον πιο βάναυσο τρόπο, που το Δημόσιο και Δωρεάν  δημοκρατικό πανεπιστήμιο αμφισβητείται πιο πολύ από ποτέ, οι φοιτητικοί σύλλογοι και ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι τα μέσα πάλης μας. Οι Γενικές συνελεύσεις και οι καταλήψεις έκαναν το νόμο Διαμαντοπούλου να' ναι ο μόνος νόμος που ψηφίστηκε αλλά δεν εφαρμόστηκε στην εποχή του Δ.Ν.Τ. Στους αγώνες που ανοίγονται καθημερινά μπροστά μας, εδώ μαζί με τους εργαζόμενους στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου που πλήττονται απ' την πολιτική υποχρηματοδότησης και διάλυσής του, όπως έχει ήδη ξεκινήσει απ' την προσπάθεια για συγκρότηση  Πρωτοβουλίας Αγώνα Σχολών Υγείας, αλλά και μαζί με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους και τον αγωνιζόμενο λαό να βαδίσουμε τα μονοπάτια της ανατροπής της σύγχρονης χούντας κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ...

...ΣΤΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ  ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ρ.Α.Τ.-Ε.Α.Α.Κ.

9 μερες εξεταστική;

9 ημέρες εξεταστική;…  στην οδοντιατρική…

 Και μετά προσπαθούν να μας πείσουν ότι όσα ψηφίζουν στο τμήμα δεν είναι στις κατευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας και της «χούντας»- ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ. Λες και στην προτελευταία  Γ.Σ. Τμήματος όταν ζητούσαμε να μην κοπεί κανένα σύγγραμμα οι ενστάσεις των καθηγητών δεν ήταν στο «γράμμα του νόμου», να παίρνουμε ένα μόνο βιβλίο για κάθε μάθημα; Εκεί όμως που αποδεικνύονται πραγματικά πρωτοπόροι είναι στην υλοποίηση της βασικής κατεύθυνσης του υπουργείου, την ποινικοποίηση των αγώνων μας. Έτσι πριν από μία βδομάδα ανακοίνωσαν όχι μόνο ότι η επαναληπτική εξεταστική του Σεπτέμβρη χάνεται, αλλά και ότι η εξεταστική του χειμερινού εξαμήνου θα είναι μόλις 9 μέρες, με πρόφαση ότι χάθηκαν ώρες και μέρες διδασκαλίας με τις καταλήψεις, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για μεγαλύτερη εξεταστική περίοδο!

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια τάξη:

^1ον : Είναι κεκτημένο των φοιτητών να μπορούν να καθορίζουν την εξεταστική τους και το πρόγραμμά της.  Κανένα προεδρείο και καμιά επιτροπή σπουδών δεν μπορεί να το αναιρέσει. Είναι σαφές ότι αυτό που κάνουν οι καθηγητές δεν είναι τίποτα άλλο από μια προσπάθεια να «τιμωρήσουν» τον αγώνα που δώσαμε στις αρχές του έτους. Στόχος τους είναι να μας «νουθετήσουν» έτσι ώστε να μην διανοηθούμε να ξανακαταλάβουμε τη σχολή ή να χάσουμε ώρες από εργαστήρια, σεμινάρια και κλινικές για οποιαδήποτε άλλη κινηματική διαδικασία (συλλαλητήρια, παραστάσεις διαμαρτυρίας).

^2ον : Το χειμερινό εξάμηνο σύμφωνα με το τμήμα τελειώνει στις 30/01, όπως κάθε χρόνο άλλωστε δηλαδή και σε ακαδημαϊκές χρονιές που δεν είχαν γίνει καταλήψεις. Επομένως το επιχείρημα πως το εξάμηνο παρατείνεται προκειμένου να γίνουν αναπληρώσεις μαθημάτων δεν ευσταθεί.  Δεν τίθεται λοιπόν κανένα θέμα ακαδημαϊκού ημερολογίου και το μόνο που κάνουν είναι να δηλώσουν πως όχι μόνο αποδέχονται το νόμο- έκτρωμα της Διαμαντοπούλου αλλά ξεκινούν την άμεση εφαρμογή του.

Ο Σ.Φ.Ο.Α. πήρε απόφαση για επέκταση της εξεταστικής περιόδου, έτσι ώστε η χειμερινή εξεταστική να διαρκέσει 20 μέρες και η επαναληπτική του Σεπτέμβρη για τα εαρινά μαθήματα να διαρκέσει άλλες 7 μέρες.

Τη στιγμή που εκατοντάδες σύλλογοι σε όλη την Ελλάδα έχουν στείλει αποφάσεις για καμία απώλεια της εξεταστικής και καμία ποινικοποίηση των αγώνων (ακριβώς γιατί αντιλαμβάνονται ότι μια τέτοια κίνηση σε σύλλογο που επιλέγει να αγωνίζεται χτυπάει την πόρτα σε κάθε φοιτητικό σύλλογο) εκείνοι που επιλέγουν να σέρνονται από τα παντελόνια του Υπουργείου θα βρουν απέναντι τους όχι μόνο εμάς αλλά όλο το φοιτητικό κίνημα που ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό του και αυτούς που αγωνίζονται με αυτό.

Στην επόμενη Γ.Σ. Τμήματος, ο Σ.Φ.Ο.Α. πρέπει να παραστεί μαζικά για να μπορέσει να διασφαλίσει ότι το αίτημά του όχι μόνο θα ακουστεί, αλλά θα αποτελέσει κ απόφαση της ίδιας της συνέλευσης.  Να διεκδικήσουμε όλοι μαζί το αυτονόητο,  μια ανθρώπινη εξεταστική σε ένα επαρκές χρονικό διάστημα για τους φοιτητές.

·    ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ- ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ.

·    ΥΛΙΚΑ ΣΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΥΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ( ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΥΛΙΚΑ) ΟΙ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ, ΕΝΩ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΓΙΝΕ- ΠΑΡΑ ΤΑ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕΙ ΝΑ ΔΙΑΔΙΔΟΥΝ- ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ.

·    ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΣΥΓΓΡΑΜΑΤΩΝ

ΔΕ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ, Η ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !

Ριζοσπαστική Αριστερή Τομή 

Ε.Α.Α.Κ.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗ Σ' ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗ Σ' ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ
Όταν σε σένα ερχόμαστε
Παραμερίζεις τα κουρέλια μας
Και ακροάσαι κάθε σπιθαμή απ' το γυμνό κορμί μας.
Όσο για την αιτία της αρρώστιας μας
Μια ματιά να 'χες ρίξει στα κουρέλια μας
Θα σου 'λεγε περισσότερα. Είναι η ίδια αιτία που φθείρει
Το κορμί μας και τα ρούχα μας.  
Ο πόνος που έχουμε στο ώμο μας προέρχεται
Προέρχεται λες από την υγρασία, απ' αυτήν όμως
Προέρχεται και η κηλίδα στον τοίχο του σπιτιού μας.
Πες μας λοιπόν από πού προέρχεται η υγρασία;
Πάρα πολύ δουλειά και πολύ λίγο φαγητό
Αδύναμους μας κάνουν και μας αρρωσταίνουν
Η συνταγή σου λέει:
Πρέπει να πάρετε βάρος
Μπορείς και στα βούρλα να πεις
Ότι δεν πρέπει να βρέχονται.
 
Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938